noun اِحساس / ehsâs

احساس سردرگمی و عصبانیت در درون خر به وجود امد. او نه می توانست این کار را انجام بدهد و نه ان کار را. او نه می توانست مانند انسان باشد و نه مانند حیوان. او به حدی عصبانی شد که یک روز مادرش را لگد زد و به زمین انداخت.

ehsâs-e sardargomi va asabâniyat dar darun-e xar be vojud âmad. u na mi tavânest in kâr râ anjâm bedehad va na ân kâr râ. u na mi tavânest mânand-e ensân bâšad va na mânand-e heyvân. u be hadi asabâni šod ke yek ruz mâdareš râ lagad zad va be zamin andâxt.

Confusion and anger built up inside Donkey. He couldn't do this and he couldn't do that. He couldn't be like this and he couldn't be like that. He became so angry that, one day, he kicked his mother to the ground.

خر شدیدا احساس پشیمانی کرد. او شروع به فرار کرد و تا جایی که می توانست سریعا دور شد.

xar šadidan ehsâs-e pašimâni kard. u šoru' be farâr kard va tâ jâyi ke mi tavânest sari'an dur šod.

Donkey was filled with shame. He started to run away as far and fast as he could.

زمانی که خر بیدار شد دید که یک مرد عجیب و غریب و مسن به او خیره شده است. او در چشمان او نگاه کرد و ذره ای احساس امیدواری کرد.

zamâni ke xar bidâr šod did ke yek mard-e ajib v ğarib va mesan be u xire šode ast. u dar češman-e u negâh kard va zarre i ehsâs-e omidvâri kard.

Donkey woke up to find a strange old man staring down at him. He looked into the old man's eyes and started to feel a twinkle of hope.