noun اِمتِحان / emtehân

سر امتحان که هستیم اتفاقا من جوری نشسته بودم یعنی جایی که من نشسته بودم،

sar-e emtehân ke hastim ettefâqan man juri nešaste budam ya'ni jâyi ke man nešaste budam،

مریم اونور که نشسته بود رو به روی من بود و موقع امتحان چند باری دستش رو تکون میداد که مثلا به من اعتماد به نفس بده

mariyam unvar ke nešaste bud ru be ruie man bud va mowqe'-e emtehân čand bâri dasteš ro tekun midâd ke masalan be man e'temâd be nafs bedeh

بعد از امتحان کلی شاکی بود که چرا من دستمو تکون دادم هیچی نگفتی.

ba'd az emtehân kolli šâki bud ke čerâ man dastamo tekun dâdam hiči nagofti.